Przyjęcie przebiegało w atmosferze ogólnej radości i zabawy. Goście rozmawiali, żartowali, śmiali się wspominając dawne dzieje, z czasów kiedy to aktywnie działali w Zakonie Feniksa. Generalnie rzecz ujmując, pomysł z przyjęciem był wyjątkowo udany.

 Hermiona była już bardzo zrelaksowana, może za sprawą przyjaciół, z którymi miło spędziła czas, choć, równie dobrze dużą rolę mógł tu odegrać zbawienny wpływ alkoholu. Właśnie po raz kolejny chciała napełnić swój kieliszek, gdy zauważyła, że wino się skończyło.

 - Przepraszam was na chwilę – powiedziała do Ginny i Luny, z którymi to właśnie wspominały Bal Bożonarodzeniowy. – Chyba muszę zacząć wypełniać obowiązki dobrej pani domu i zadbać, by kieliszki moich najlepszych gości były pełne.

 Odeszła od przyjaciółek i wzrokiem zaczęła szukać swojego męża, ale ten aktualnie gdzieś się ulotnił. Znając życie, to pewnie zaszył się z Harrym i skrzynką piwa w jakimś ustronnym miejscu i razem obgadują wszystkich w domu, do czego oczywiście nigdy w życiu by się nie przyznali, bo przecież plotki są dla kobiet... Hermiona uśmiechnęła się w duchu i skierowała się do pomieszczenia gospodarczego, do którego schodziło się z kuchni schodami w dół. Mimo iż w pomieszczeniu było wystarczająco jasno dzięki światłu wpadającemu z kuchni, Hermiona wyciągnęła swoją różdżkę.

 - Lumos!

 Nagle, w pewnym momencie kilka rzeczy wydarzyło się naraz. Ktoś zbiegł po schodach, różdżka Hermiony odleciała w jakiś zakurzony kąt, a ona sama poczuła, jak para silnych, najpewniej męskich, dłoni łapie ją w pasie i ciągnie do tyłu. Plecami uderzyła w umięśniony tors i wtedy ogarnął ją zapach, który rozpoznałaby wszędzie i o każdej porze. Merlinie... Zdążyła już zapomnieć, że nic nie działało na nią tak, jak obecność i zniewalająca woń tego mężczyzny. Wspomnienia, których tak usilnie próbowała się pozbyć, teraz wróciły do niej ze zdwojoną siłą. Opanowała się jednak i łapiąc za dłonie napastnika, fuknęła ze złością:

 - Zabieraj łapy Snape! Dobrze ci radzę! Zabieraj, bo gorzko tego pożał... - nie dokończyła, bo wszelkie jej dalsze protesty zostały ucięte pocałunkiem. Początkowo opierała się, nie chciała oddać pocałunku, ale gdy poczuła jego wilgotny język na swoich wargach, uchyliła usta, tym samym wpuszczając go do środka. Przez chwilę wydawało jej się, że czuje jego pełen złośliwej satysfakcji uśmiech, ale gdy poczuła, jak jego dłonie zaczynają wędrówkę po jej rozgrzanym z emocji ciele, nie była zdolna do dalszych rozmyślań. Chciała już tylko czuć czuć czuć!

 Snape zaczął dotykać jej ramion, pleców, bioder. Hermiona zadrżała, gdy poczuła, że dłonie mężczyzny zmierzają powoli w kierunku jej biustu. Po chwili chwycił jej obie piersi przez sukienkę i zaczął pieścić. Była coraz bardziej podniecona. Sutki jej się wyprężyły, a on to poczuł. Szybkim ruchem obrócił ją do siebie i rozpiął sukienkę, dobierając się do jej piersi okrytych delikatnym, koronkowym stanikiem. Po chwili jednak zerwał również biustonosz, dotykając nagich, cudownych półkuli. Pieścił je delikatnie, ale stanowczo. Wyraźnie czuł sztywne sutki swojej partnerki. Zaczął je lizać, ssać i całować. Hermiona wplotła ręce we włosy Snape'a, przyciągając go bliżej siebie.

 Wyprostował się na chwilę, by zaatakować jej delikatne usta namiętnym pocałunkiem. Nie opierała się, od razu uchyliła usta wpuszczając jego gorący język. Całował ją z wielkim zapałem, prawie brutalnie, jednocześnie dłonią uciskając jej biust, delikatnie przyszczypując twardy sutek.

 Odsunął się na chwilę, by móc do końca zerwać z niej sukienkę, lecz zatrzymał się na moment podziwiając kobietę, którą teraz trzymał w ramionach i miał tylko dla siebie. Stała przed nim... półnaga z przymkniętymi oczami i tak seksownie uchylonymi ustami, które aż się prosiły, żeby wziąć je w posiadanie i całować bez końca. Dziś musiał ją mieć. Tyle na to czekał...

 Obrócił ją znów tyłem do siebie i bezceremonialnie zdarł do końca jej sukienkę. Mógł dokładnie przyjrzeć się jej zgrabnym biodrom opiętym jedynie białymi majteczkami.

 Hermiona zorientowała się, że Snape wcale nie ma zamiaru kończyć na pieszczotach, tak jak sądziła do tej pory.

 - Co robisz? – szepnęła. – Zostaw mnie, proszę...

 - Rozluźnij się – powiedział cicho i delikatnie ugryzł ją w szyję.

 Dziewczyna szarpnęła się, chcąc się wyswobodzić z jego żelaznego uścisku. Jednak jej wysiłki spełzły na niczym. Nie mogła mu się wyrwać, był dla niej za silny. Bez problemu chwycił oba jej nadgarstki w jedną dłoń, natomiast drugą ręką zaczął dotykać jej pośladków. Hermiona czuła, jak ugniata je lubieżnie, pobudzając ją. Westchnęła przeciągle, gdy jego dłoń ześlizgnęła niżej, próbując dostać się do jej najwrażliwszego punktu. Odruchowo zwarła nogi, ale on szybkim ruchem wsunął swoją dłoń między jej zaciśnięte uda. Poczuł jak bardzo jest rozpalona. Hermiona zadrżała, nieumyślnie ocierając się o Snape'a. Gdy poczuła jego twardego penisa dokładnie między swoimi pośladkami, z jej gardła wydobyło się ciche westchnienie. Oboje wiedzieli już, że opór Hermiony Weasley stopniał całkowicie, a wyrzuty sumienia zostały odsunięte na dalszy plan. Teraz liczyło się tylko to niewygodne uczucie napięcia i podniecenia gdzieś w dole brzucha i bliskość mężczyzny, z którym za moment miała zdradzić swojego męża.

 Snape zaczął masować Hermionę przez jej wilgotne majtki. Kiedy, przez mokry materiał, odnalazł jej łechtaczkę, jęknęła głośno:

 - Taaak... och taaak... Severusie!...

 Teraz już na dobre pieścił ją, sprawiając jej niewyobrażalną rozkosz. W końcu jednak do głosu doszły również jego pierwotne instynkty. Puścił jej ręce i odsunął się na chwilę, by rozpiąć spodnie i wyciągnąć z nich sterczącego w silnej erekcji penisa. Potarł nim okrytą wilgotnymi majtkami pupę Hermiony a ta szepnęła z żarem:

 - Zróbmy to, Severusie, proszę...

 Słysząc to, Snape chwycił swoją męskość i dotknął nią majtek dziewczyny w miejscu, gdzie było jej wejście. Naprał delikatnie, po czym odsunął na bok pasek materiału, odsłaniając pokrytą soczkami waginę. Wiedząc, jak bardzo go pragnie, postanowił ją jeszcze chwilkę podręczyć. Wsunął w nią palec, potem drugi. Hermiona wygięła się jak kotka, błagając w duchu, by wreszcie skończył te słodkie tortury i wreszcie w nią wszedł. W końcu wyjął palce i zbliżył penisa. Hermiona pochyliła się, wypinając ponętnie pośladki. Dotknął główką jej wejścia, rozkoszując się chwilą, by zaraz potem jednym gwałtownym ruchem wejść w nią do połowy długości członka. Wycofał się kawałek i drugim ruchem wbił się aż po podstawę. Krzyknęła z rozkoszy. Teraz już nie bawił się w żadne delikatne gierki. Złapał ją za biodra i zaczął mocno posuwać, wchodząc i wysuwając się rytmicznie. Wreszcie ją miał, a fakt, że w każdej chwili mogą zostać nakryci, tylko mocnej go nakręcał. Pieprzył ją szybko i mocno, oboje to lubili. Gdy Hermiona zaczęła głośniej jęczeć, ścisnął ją mocniej, przyciskając jej krocze do swoich bioder i zwiększył prędkość. Wtedy Hermiona doszła. Fala orgazmu przeszyła jej ciało a mięśnie pochwy zaczęły się zwężać, ściskając penisa Snape'a, co dodatkowo go pobudziło. Czując to, poruszył się w niej jeszcze kilka razy, po czym wytrysnął gorącą spermą w jej wnętrze.

 Zmęczeni szaleńczym tempem, opadli na podłogę. Hermiona przylgnęła do swojego byłego profesora i pocałowała go namiętnie.

 - Wiesz, że jako jedyny potrafiłeś dać mi dwa za jednym podejściem? - Hermiona zachichotała cicho. Snape odsunął głowę i podniósł brwi w geście zdziwienia i rozbawienia jednocześnie.

 - W sumie nie powinno mnie to dziwić. Weasley nie wygląda na takiego, który potrafi zaspokoić kobietę.

 - Przestań! To mimo wszystko mój mąż – powiedziała oburzona Hermiona, ale efekt zepsuł lekki uśmiech na jej twarzy. Snape prychnął, po czym podniósł się z podłogi. Pomógł dziewczynie wstać i w ciszy zaczęli poprawiać swoje ubrania.

 Już mieli wychodzić, gdy Snape cofnął się, zabrał z półki dwie butelki wina i uśmiechnął się złośliwie:

 - To ja mam za ciebie pamiętać?

 KONIEC